اینکه بیایی و ببینی که چند روز هیچ مطلبی ننوشته ای برای خودش لذتی دارد. چند صباحی سکوت کردن بعد از زیاد حرف زدن برای خودش لذتی دارد.هم به ذهن و زبان گوینده استراحتی می دهد هم به ذهن و گوش شنونده(هر چند در گفتگو همه باید هم شنونده باشند هم گوینده).سعی میکنم چند هفته ای کمتر بنویسم تا ببینم چه پیش می ...

دوش لعلش عشوهاى میداد حافظ را ولى،من نه آنم كز وى اين افسانهها باور كنم.برچسبها: درونکاوی + نوشته شده در شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۶ساعت توسط امیریاسین |

رهبر انقلاب در 14/خرداد/1396 : «...البتّه در تبلیغات، در مناظرات، حرفهایی زده شد، گاهی بداخلاقیهایی شد، برخی از دستگاههای گوناگون کشور مورد اتّهام قرار گرفتند؛ اینها کارهای خوبی نبود؛ گذشته، گذشته است؛ بایستی اینها ادامه پیدا نکند. همه توجّه داشته باشند: به آنچه در انتخابات انجام گرفت، با چشم اغم

این قفس هوای نفس کشیدنم می دهد اما هوای پرکشیدنم چه؟

قدر آزادی را یک زندانی بیشتر می داند. قدر زندگی را یک مرده بیشتر می داند.کنکورم تمام شد اما کسی مثل من یک چیز دیگر را هم می داند.این را می داند که این آزادی و زندگی موقتی است نه همیشگی.می داند که زمان اندک است و باید قدر لحظه لحظه اش را بداند. این روزها مدام یاد قسمتی از داستان زخم شمشیر هزارتوهای ب

چند وقت دیگر انتخابات برگزار می شود.هر کسی و از هر جناحی که برنده شد،بعضی (یا خیلی) از طرفداران خواهند گفت و نوشت امثالِ این حرف ها را که چقدر جناح مقابل بد بوده که برنده نشده است و چقدر خوبیم ما! که برنده شده ایم.نه عزیز جان،این نادیده گرفتن بخش مهمی از حقایق و سیاسی کاری شماست. علل بسیاری وجود دار

تجربه ی طولانی بشر در دنیای تجربه و دنیای هنر ،به نظر من به عاشقان و عشق دوستان این پند را می دهد که عزیزانِ جگرسوخته یا نسوخته،به گونه ای عاشق نشوید که اگر روزی باید آن معشوق و عشقش را رها کنید ، از پس این کار برنیایید . عنان احساس هايتان را به دست عشق کسی دیگر ندهید.نمی گویم لذت از عشق و دوستی نبر

جهان ، زندگی ، مرا خیلی آرام می بلعد.آنقدر آرام که احساسش نمی کنم و در برابرش انقلاب نمی کنم.کو آن چه که مرا حقیقتاً بیدار کند قبل از آنکه دیر شود؟برچسبها: زندگی + نوشته شده در یکشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت توسط یک نویسنده |

با دیدن این عکس از نویسنده ی معاصر روس،الکساندر سولژنیتسین، در پس زمینه ی ذهنم احساس می کنم که شهروند شوروی سابق هستم و احساس هایی مثل این به سراغم می آیند: می خواهم مسافر یک قطار باشم.قطاری که هدفی ندارد به جز رفتن و در سفر ماندن.صدای تِلک تِلک قطار قطع نمی شود.کنار پنجره می نشینم.مناظر، یکی یکی

این اثر از آهنگساز معاصر روس،دیمیتری شوستاکوویچ، را دوست می دارم و دریغم آمد که آن را با شما به اشتراک نگذارم.علیرغم اینکه این قطعه را چندین بار گوش کرده ام هنوز به سرنوشت قطعات مشابهی که از فرط گوش کردن تا چند وقت حتی نمی توانم به سراغشان بروم، مبتلا نشده است.امیدوارم به دلتان بشیند.برچسبها: هنر + ...

داشتم با خودم فکر می کردم که اگر انسان بخواهد صرفا غصه بخورد،چقدر غم برای این کار هست.اگر انسانی غم نگر و غم جو باشد چقدر غم برای او وجود دارد.می تواند همه ی عمرش را به شرح غم هستی سر کند.امّا انسان نباید خود را اسیر غم ها و مشکلات کند.این اسارت او را از آرامشِ در زندگی و تلاش برای رسدین به اهداف با

خودم جلوی خودم را گرفته ام.نه اینکه واقعا خودم و یا نه اینکه تمام خودم.بلکه یک بخش از من جلوی موفقیت بخش دیگری از من را گرفته است.شاید هم بالعکس ؛ آن یکی بخش دیگر از من، با پیشرفت این یک بخش از من مقابله می کند.هر چه که هست،مصالحه و توافق بین بخش های مختلف درونم به شکست منجر شده است و ممکن است این ،

دو واقعیت مرا می شورانند به کتاب خواندن : یکی اینکه چقدر کتابهای آگاهی بخش و خواندنی زیادند و زمان من چقدر کم است.دوم اینکه چقدر من عقبم و هیچ نمی دانم در حالی که افرادی را مرده یا زنده ، مشهور یا گمنام می شناسم که بسیار بیشتر از من کتاب خوانده اند.اگر شور کتاب خواندن و یک جور روحیه ی حمله وری به ک

- از مُردن نمی ترسی؟ - نميترسم.از مردن نميترسم.ترسم از در محضر خداوند قرار گرفتنه. گناهانم دارن منو لِه میکنن. از فیلم «جزیره» ساخته ی پاول لانگین * من نمی توانم چند سال صبر کنم.همین الان باید تکلیف من با دین معلوم بشود. هر چند امکانش نیست. برچسبها: درونکاوی + نوشته شده در سه شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۶ساعت ت...

گاهی فکر می کنم که ،اگر نگویم همه،بیشتر انسان ها به نیازمندان (نیازمند به معنای هر کسی که در هرزمینه ای به کمک دیگران نیاز دارد یا کمک دیگران می تواند مشکلاتش را کمتر کند)کمک می کنند نه به این دلیل که آن نیازمندان به مشکل خورده اند بل به این دلیل که خودشان وجدان درد گرفته اند و این درد آزارشان می ده