بعضی از انسان ها در مرحله ای از زندگی به درستی یا نادرستی بعضی از عقاید(عقیده به معنای عام کلمه) پیشین خود می رسند و پس از آن دچار غم و غصه می شوند که چرا حقیقت این است و چرا آن نیست و ای کاش حقیقت چیز دیگری بود.درحالی که اصلا قرار نیست حقیقت، مطابق با ایده آل های ذهنی ما باشد.انسان ،اگر می خواهد حقیقت جو باشد،باید ابتدا راه مناسب برای یافتن یا نزدیک شدن به حقایق را پیدا کند و وقتی به درستی یا نادرستی عقیده ای رسید، باید خود را و آرزوهایش را با جهان حقیقی تطابق دهد.حال آن جهان حقیقی هرچه که هست،باشد.
اینکه دوست داریم حقیقت چه باشد اصلاً نباید مهم باشد(مگر به قصد شناخت خود).اینکه حقیقت با ایده آل های ذهنی ما تطابق دارد یا نه مهم نیست بلکه این که حقیقت چه چیزی هست یا نیست مهم و حیاتی ست.
برچسب:
نویسنده: هلیا میرزایی